Ale to i tak lepiej niż medical assistance w jednym z wcześniejszych odcinków (również BZ WBK)

Znalazłem kolejną polską produkcję, w której ta marka pojawia się w identyczny sposób. Tym razem jest to film „Złoty środek” (reż. Olaf Lubaszenko), z kurczakiem walczy Cezary Pazura.

W porównaniu do klanu marka pojawia się tutaj tylko na chwilę, pewnie ktoś oglądający ten film na DVD w domu nie zawsze dostrzeże logo… na kinowym ekranie pewnie było o wiele bardziej widoczne. Nikt również nie kazał aktorom oblizywać się gotowym kurczakiem oraz chwalić wspaniały „Pomysł na…” :-)

A dlaczego słynną? W Polsce, na razie z oczywistych względów, n1ckola zwróciła uwagę głównie branży, konkurencji i wszystkich zainteresowanych produkcją video. Na ewentualnych fanów trzeba jeszcze poczekać.

Serial właśnie ruszył i dostępne są już 3 pierwsze odcinki (aaaj, dlaczego nie można „embedować” ich u siebie?!). Ale fanklub pierwowzoru, czyli lonelygirl15 (LG15) oraz KateModern szybko dowiedział się o planowanej premierze w Polsce. Rozpoczęło się przeszukiwanie polskiej sieci przez internautów z Wielkiej Brytanii oraz USA. Widzowie LG15 I za pomocą google translatora próbowali rozszyfrować serial oraz informacje pojawiające się na polskich serwisach. Zresztą te komentarze pojawiają się również pod odcinkami serialu „n1ckola”:

(1 dzień temu przez kayvahn)
ANGIELSKI –
I’m very skilled for registering here. :) I feel kinda rude posting in English, so I’ll translate all my posts roughly to Polish with Google Translate. I was hoping for a new vid today too! Bianca23 – How did you find that video with english subtitles?

POLSKI –
Jestem bardzo kwalifikacjach rejestracji tutaj. :) I feel kinda rude oddelegowania w języku angielskim, więc będę tłumaczyć wszystkie moje posty w przybliżeniu do Polski z Google Translate. Miałem nadzieję na nową vid today too! Bianca23 – Skąd dowiedziałeś, że film z angielskimi napisami?

(1 dzień temu przez jabbur)
kayvahn: Polish from Google Translator is a bit ridiculous :)
However it’s very kind of you trying to use our language.

Now, I translate via Google that sentence into Polish and back to English. And paste below:

Polish Google Translator is a bit funny:)
However, it is very kind of trying to use our language.

Hmm…I’m impressed!

Po pierwszych odcinkach ciężko mi oceniać nową produkcję A2, nie jestem przede wszystkim targetem i nie wiem czy dam radę śledzić przygody nastolatki. Chociaż szarpane ujęcia, „straszne wstawki” i ręką reżysera i montażysty mocno przypominają klatkę B, a ten serial do porażek raczej ciężko zaliczyć. Z drugiej strony, nie wiadomo jak wysoką poprzeczkę ustawili sobie producenci oraz licencjonodawcy i jaki wynik zaliczą jako sukces czy porażka.

Ale za to już w pierwszych odcinkach pojawił się natomiast product placement :-) (obiecany przez producentów). Gra planszowa Monopoly (właściwie zastanawiałem się, w jaki sposób zaistnieje w serialu)… założę się, że jeszcze się pojawi i będzie jakoś wplątana w fabułę.
Marki, które na pewno będą się jeszcze pojawiać to Samsung, Windows, Polkomtel, zobaczymy, zobaczymy…

Polecam jeszcze zajrzeć na dyskusję o serialu na interaktywnie.com, oraz obejrzeć warszawską prezentację panów z Eqal, czyli pomysłodawców LG15 – Milesa Becketta oraz Grega Goodfrieda

A tutaj są jeszcze linki do stron, gdzie wiadomość o planowanym starcie “n1ckoli” wzbudziła takie zainteresowanie:
http://forum.anchorcove.net/viewtopic.php?p=12296
http://inside.lg15.com/2009/01/21/eqal-polish-producers-partner-on-lonelygirl-spinoff/
http://lg15today.blogspot.com/2009/01/n1ckola.html

Ten 50-cio sekundowy kawałek już oczywiście na Dailymotion został zakazany… bo pokazywał fragment filmu. Znowu zostałem przestępcą…ehhh. Poziom irytacji serwisami video + 10.

Coca-cola zero „atakuje” również w najnowszej części Jamesa Bonda – Quantum of Solace. Filmu oczywiście nie widziałem… ale skoro reklamówka pomieszała się z trailerem filmu to na pewno w filmie coca-coli (wstrząśniętej nie zmieszanej) nie zabraknie.

Ale nie jest tak różowo, antyfani coca-coli tez nie śpią. Wczoraj ustrzeliłem w Warszawie kolejny „nielegalny” billboard nawołujący do bojkotu coca-coli. Nie wiem jaki jest rozmach tej akcji, jeśli zauważycie takie billboardy w swoim mieście – dajcie znać.

Trochę szkoda, że nawołując do bojkotu Coca-Coli organizatorzy tak mało podkreślają, że produkty tego koncernu mają całkiem sporą cześć rynku. I pewnie może się zdarzyć tak, że bojkotujący Coca-Colę dla idei, popija w domu Kroplę Beskidu czy Nestea. Plakat na ulicach Warszawy odsyła na stronę www.killer-cola.info, gdzie znalazłem m.in. taki film informujący o międzynarodowym bojkocie.

Dzięki temu, że TVP poszła po rozum do głowy, drugi sezon Oficera obejrzałem tylko w sieci (nawet nie wie, o której godzinie był emitowany w telewizji) – przed każdym odcinkiem był krótki jeden spot (chyba Orange). Dla mnie Oficer II był właściwie serialem internetowym. Ale czy tylko rodzaj medium ma decydować o tym, czy to serial internetowy? Patrząc na potencjał sieci, to trochę za mało.

Wczoraj odbyła się konferencja MindShare połączona z pokazem pierwszego odcinka serialu „Citylajf.pl”. Tuż przed publikacją tego postu zerknąłem sobie jeszcze na media branżowe (Brief.pl, Mediarun.pl, Wirtualnemedia.pl), żadne nie „łyknęło” historii z „pierwszym internetowym serialem”. Być może to hasło może się sprzedać, kiedy o serialu będą dyskutowali prowadzący program „Kawa czy herbata” czy „Dzień Dobry TVN” – tam przejdzie taki tekst.

5 minut z konferencji + fragmenty serialu (jeszcze jest tajny, nie ma trailera):

Chociaż z określeniem „pierwszy serial internetowy” miał też dylemat producent, czyli dom mediowy MindShare – są przecież świadomi tego, co się dzieje w sieci. Ostatecznie jednak zdecydowali się pozostawić nazwę (ja bym odpuścił), a tak tłumaczą się w informacji prasowej:

Jeśli zaś chodzi o przyznaną sobie palmę pierwszeństwa… Cóż, pozwoliliśmy sobie nazwać go „pierwszym serialem internetowym w Polsce” nie z niewiedzy czy arogancji lecz po prostu dlatego, że dorobek polskiego rynku profesjonalnych produkcji internetowych jest jak dotąd niewielki. Powstaje, rzecz jasna, wiele bardzo interesujących i odważnych rzeczy, są one jednak dość niszowe, bliższe kinu offowemu lub wyreżyserowanym video – blogom. Szanujemy i doceniamy ten wkład w rozwój formatów internetowych, chcieliśmy jednak pójść parę kroków dalej i wierzymy, że się udało!

Jak wypadł pierwszy odcinek? Jeśli wypadłby świetnie, bez wahania napisałbym, że szykuje się niezły hit. Ale wypadł średnio, przynajmniej dla mnie. Jednak na podstawie przedpremierowego odcinka nie skreślałbym od razu tego serialu. Nie oglądam też TVNowego „Teraz albo nigdy” więc może nie jestem w targecie. To, co według producentów jest zaletą tego serialu (duża ekipa, aktorzy, scenarzysta, reżyser, całe zaplecze, które powoduje, że produkcja niczym nie różni się serialu dla telewizji) widać również na ekranie i trochę przeszkadza w odbiorze. Widać przyzwyczajenia z telewizji… pierwszy odcinek miał 6 minut, jednak trochę się dłużył, cięcia które się pojawiały sprawiały wrażenie jakby to 20 minutowy odcinek został przycięty do 6 minut. Było widać, że producenci nie do końca czują internet, Dariusz Przychoda zresztą podkreślał, że również się uczą i traktują pierwszy odcinek jako eksperyment z formatem. Jednak nie przesłałbym pierwszego odcinka dalej swoim znajomym, podejrzewam że też nie dostaniecie go od swoich znajomych (zobacz! nowy serial). A ilu z Was dostało Baśkę z klatki B w ramach poczty biurowej?

Ale do premiery Citilajf.pl w internecie kilka dni, możliwe że pierwszy odcinek zostanie jeszcze stuningowany.

Co mi jeszcze przeszkadza? Serial internetowy, fajnie, ale co z tego że jest emitowany w internecie, skoro nie wykorzystuje tego medium w całości. Kolejne „telewizyjne” przyzwyczajenie – zrobiliśmy, a teraz tylko emisja. A przecież sieć to dynamiczne medium potrzebujące dwustronnej komunikacji.

Serial opowiada o ludziach pracujących w korporacji, aż prosi się, żeby pójść dalej – fikcyjna strona firmy, blogi pracowników, profile postaci na serwisach społecznościowych… nagrania z telefonu komórkowego z firmowej imprezy na youtube, fotka pijanego prezesa. Miłość, zdrada w serialu internetowym? Dlaczego nie wykorzystać w fabule serwisów randkowych, typu sympatia.pl? Zwłaszcza że serial „przylepiony” jest do WP.pl. To pokazuje, że jest jeszcze sporo wolnego miejsca w temacie „internetowy serial”, ale chyba więcej do powiedzenia miałaby tutaj agencja interaktywna, która zrobiłaby coś do spółki z domem mediowym.

Serial jest obrandowany, sponsorem/partnerem całego przedsięwzięcia są firmy LG oraz Mazda. W pierwszym odcinku nie pojawiło się logo żadnej z marek, producenci zapewniają, że product placement nie będzie zbyt nachalny. Marki jako patroni produkcji filmowej zupełnie mi nie przeszkadzają, jasne postawienie sprawy (serial sponsorowany) zresztą już wielokrotnie się sprawdzało (BMW Films).

Do premiery zostało kilka dni i mam nadzieję, że w MindShare zrobią coś z jeszcze jedną rzeczą, która mi totalnie przeszkadza. Serial będzie emitowany na stronie citylajf.pl oraz na stronach wp.pl. Niestety nie będzie go można wkleić na swoją stronę (emdedować), nie zostanie również puszczony w youtube. Z jednego powodu, niestety strasznej przypadłości domów mediowych, które muszą spowiadać się przed klientami i przedstawiać tabelki z wynikami. Puszczenie filmu na żywioł utrudnia jego dokładny pomiar… a przecież LG i Mazda muszą dostać wykresik, ile złotówek kosztował ich każdy widz. Zamknięty player doskonale upraszcza badanie… jednocześnie skutecznie utrudnia promocję serialu w sieci.

Już kilka pomysłów przejechało się na takim ograniczeniu (dobrą produkcję internauci i tak ściągną i sobie zripują ze strony, ale dlaczego im to utrudniać). Bo na czym polega wymiana filmów i oglądanie filmików na youtubowych portalach? Przypomnę przypadek z Plejadą.pl (TVN) i Mam Talent.
Internauci, prócz tego że chcą oglądać filmiki z Mam Talent, to również chcą mieć swój ulubiony film na SWOIM koncie. I szlag ich trafia jak ktoś kasuje im filmy z ICH konta.
Teraz YouTube jest wyczyszczony z nielegalnych „mam talentów”, ale przypomnijcie sobie, ile „klonów” Klaudii Kulawik chodziło na YouTube (dziewczynka co śpiewała Niemena).

W tej chwili plejada „zawłaszczyła” (nie chce wchodzić w kwestie prawne, chodzi mi o zachowania internautów) sobie wszystko i Mam Talent można oglądać na YouTube, ale głównie z profilu plejada.pl. Jestem pewien, że filmiki są dalej klonowane i skutecznie przez Plejadę czyszczone. Ale za to liczby robią wrażenie: Klaudia Kulawik – ponad milion wyświetleń (mimo że i tak „robią w trąbę”… bo udostępniają tylko fragmenty występów, po resztę zapraszają na plejadę, ale już nie na YouTube).

Produkcja, która chce się określać mianem „internetowego serialu” i nie dostrzega potencjału YouTube (i nie planuje działań pod tym kątem) jest skazana na porażkę i o oglądalności 50 tys obejrzeń na odcinek (i to ze wspomaganiem banerów) może zapomnieć.

Co się będzie działo z citilajf.pl? Zobaczymy już od 15 października.

Ja mogę podjąć wyzwanie i się policytować? Może spróbujecie?

Pierwszy odcinek po tygodniu (czyli 22 października) będzie miał mniej więcej (raczej mniej) 10 tys. wyświetleń (wspomagane kampanią i promocją na stronie głównej WP.pl)
Drugi odcinek (po tygodniu od emisji) będzie miał 3 tysiące wyświetleń.

Wyniki oglądalności w przypadku emisji na WP.pl nie są niestety widoczne, ale może znajdzie się sposób na wyciągnięcie informacji. Podajcie swoje typy (oglądalność pierwszego i drugiego odcinka), jak znajdzie się sposób, albo MindShare zgodzi się opublikować wyniki, to ufunduję mediafunową nagrodę rzeczową dla tego, kto trafi :-)

Niedawno konto zniknęło krzykaczowi Karolowi Starskiemu, który w słowach nie przebiera (więc jego ocenę mojej osoby „najważniejszym w kraju blogerem reklamowo-marketingowym, który od dawna na wszelkich konferencjach demaskuje skandaliczną politykę ITI” traktuję również z dystansem). :-)

Redakcja Mediarun też się przejechała na hostowaniu filmów na YouTube… tam też sytuacja była kuriozalna (o ile zdążyłem się zorientować). Podpadli fragmentami nagrań z oficjalnej konferencji prasowej na której były prezentowane gwiazdy „Tańca z gwiazdami”… więc wiadomo, że takie filmy taguje się „Taniec z gwiazdami” i „imię i nazwisko gwiazdy”, „tvn”. Nie da rady, nie przejdzie, podpadli i już konta nie mają – hostują filmy na własnych serwerach.

Też chyba zastanowię się nad takim rozwiązaniem (i nie chodzi tutaj o łamanie prawa) tylko o równą pozycję w ewentualnych spornych sprawach dotyczących publikowania treści TVN, które służą jako ilustracje do materiałów i wpisów na blogu. Nie wierzę że dział licencji TVN nie ma komunikacji z biurem promocji TVN i redakcje takie jak Mediarun muszą stosować sztuczki, żeby ich własne materiały nie znalazły się na cenzurowanym.

O ile na YouTube, TVN jako producent telewizyjny ma ogromne uprawnienia (odpowiednie hasło umożliwia natychmiastowe usuwanie filmów, a nie jak w przypadku zwykłych użytkowników „zgłoś naruszenie praw”) to na moich serwerach będą musieli się pofatygować z jakimś maila lub zgłoszeniem naruszenia praw przez kancelarię prawną – a to ukróci trochę kasowanie materiałów „seriami”. No i umówmy się… materiały służą mi jako ilustracje do wpisów i tekstów poświęconych marketingowi, mediowm…a nie bezmyślnemu nagrywaniu i kopiowaniu programów.

No ale, to temat na długą dyskusję, bo wpis miał być poświęcony product placementowi w serialu „Twarzą w twarz”. ruszyła właśnie druga seria… z wyraźnych ekspozycji złapałem firmę Apart. Co prawda na planie pojawia się jeszcze marka Suzuki (jest również wyszczególniona na liście płac), ale postanowiłem w swoich product placementowych poszukiwaniach omijać marki samochodów. O ile nie będą jakoś wyjątkowo nachalnie pokazywane, nie będę ich wyłapywał, wiadomo, bohaterowie muszą czymś jeździć i wtedy faktycznie w niektórych przypadkach pewnie musiałbym wrzucać 20 procent całego filmu.

Swoją drogą, ciekawa sytuacja, bo dwie konkurencyjne firmy Apart i W.Kruk często pojawiają się jako marki w serialach… i obydwie firmy upodobały sobie produkcje TVN (W.Kruk pojawił się w „Nie kłam kochanie”, Apart pojawiał się swego czasu w „Na wspólnej”)

Apart w „Twarzą w twarz” (druga seria)

W pokazanych wyżej fragmentach pojawia się sporo marek, ale to i tak nie są wszystkie ekspozycje. Samochody Opel pojawiały się w filmie dużo częściej i dłużej, ale to zrozumiałe – bohaterowie muszą czymś jeździć. Pokazywanie marek samochodów jest tym rodzajem ekspozycji marki, która zupełnie mi nie przeszkadza i naturalnie wtapia się w tło. Właściwie o wiele bardziej irytujące jest zasłanianie samochodowych emblematów, jak ma to miejsce w „Klanie” czy w „M jak miłość”.

Interesujący był zabieg z marką Nescafe. Kubek z napisem i proces zalewania kawy, co prawda był pokazany, ale nieodłącznym elementem tej sceny był czajnik, bez loga, ale za to czerwony, dokładnie tak jak kubek – jestem pewien, że to nie przypadek. Chyba nawet taki zabieg ma swoją naukową nazwę… bo ten czerwony czajnik stanowił doskonały substytut kubka z nazwą produktu.

Zabawnie pojawia się też marka TESCO (chociaż może kierownictwo tej sieci nie będzie zachwycone). W powyższym, filmowym przykładzie pojawia się chyba tylko raz, ale w całym filmie TESCO było kilkakrotnie wypowiadane w kontekście raczej negatywnym: „jestem zerem, pracuję w TESCO”… hmm, Nie słyszałem na razie o żadnej reakcji TESCO (pamiętacie aferę z Ideą tracącą zasięg w Asterixie?) – może wyciągnęli lekcję z tego przypadku i siedzą cicho… mamy już w kraju sporo obrażalskich :-)

Marki, które pojawiają się w filmie:
• Nescafe (ulubiony napój bohaterek),
• Pracuj.pl (na ekranie monitora),
• Leroy Merlin (samochód dostawczy, reklamówki),
• Radio ZET (nieśmiertelne jingle),
• Plus GSM (na ekranie telefonu oraz monitora),
• Opel (tylko Oplami jeżdżą bohaterowie),
• port lotniczy w Krakowie (identyfikacja Kraków Airport dostała Kreaturę w tym roku),
• Nałęczowianka (ulubiona woda bohaterów),
• W.Kruk (gdy potrzebna jest biżuteria),
i już na napisach końcowych żart od producentów filmu…ale w końcu to też jest polska, najbardziej rozpoznawalna marka :-)

To chyba jeden z tych przykładów, gdzie ekspozycja marki w filmie w widoczny sposób przyczyniła się do wzrostu świadomości marki. Próbowałem odszukać jakieś konkretne liczby i badania na ten temat, ale mi się nie udało… tak czy inaczej Triumph w filmie „Tato” wpisany jest już na stałe w historię polskiego product placementu (sponsoringu użyczeniowego).

Podoba mi sie zabieg jaki zastosowała Nokia – najpierw zbliżenie na billboard, żeby nie było wątpliwości, potem billboard jest cały czas obecny w scenie, ale nie musi być już tak wyraźnie eksponowany (za to cały czas jest w kadrze).

Akcja z Sephorą właściwie przypomina mi scenę z filmu Truman Show, kiedy Jim Carrey zatrzymywany jest pod billboardem :-)

Jak zwykle przy tego typu okazjach Dailymotion zakwestionowało legalność tego filmu, na razie jest składowany na Blip.tv, gdyby czasem zniknął, proszę o sygnał.