Przede wszystkim pomieszane są pojęcia. W prawie autorskim nie funkcjonuje pojęcie “kradzieży”. Określając tak siebie uwłacza pan sobie bez żadnych umocowania w prawie, za to określając innych dokonuje pomówienia.

PLAGIAT to wykorzystanie fragmentu cudzego dzieła lub fragmentu we własnym dziele (bez względu na postać) bez wskazania autora, czyli przypisując autorstwo sobie. Dokładnie tak samo przypisując sobie całe cudze dzieło.

Jednak wykorzystanie całości lub fragmentów cudzych dzieł może ale nie musi oznaczać naruszenia prawa autorskiego. Często może być to użytek dozwolony: dość zawiłe, generalnie zazwyczaj (choć nie zawsze) użycie fragmentu ze wskazaniem źródła jest dozwolone nieodpłatnie.

Jednak nawet przedruk (czy inne wykorzystanie) pełnego dzieła bez przypisania sobie autorstwa, choć może naruszać prawa majątkowe twórcy, to jednak może być zgodne z prawem autorskim. Jednym zdaniem – rodzić się mogą roszczenia cywilne, ale w żadnym przypadku nie jest to “kradzież” czy “nielegalne” (w rozumieniu karnym).

Sprawa Ich troje czy Michała Wiśniewskiego, którzy wykorzystał cudzy tekst. Nie doszło do plagiatu (autorstwo tekstu na płycie wskazywało nieznanego z nazwiska fana) za to sąd uznał, że roszczenie cywilne jest zasadne i zasądził honorarium autorowi.

“To co Pani robi, to zwykła kradzież tekstów z innych blogów czy serwisów. Zaznaczenie tego w taki sposób, w jaki Pani to robi (link na dole i kategoria „przedruk” dla wpisu,) niestety nie wystarcza”

Nie wiem jak robiła to wskazana pani, ale jeśli zamieściła dane dot. źródła to ma rację, że to powoduje, że działa zgodnie z prawem autorskim. Dodatkowo jeśli przedrukowała pełną treść to autorowi przysługuje honorarium. Sprawa o to roszczenie prawie na pewno byłaby wygrana, za to prawie na pewno równoległa sprawa karna dot. pomówienia (“kradzież”) byłaby przegrana.

Wielokrotnie podczas przygotowywania materiałów kontaktuje się z twórcami – czy to przed czy po publikacji wpisu (również z TVN), nawet chcieli mi przysłać na DVD cały zgrany odcinek z DDTVN który traktował o reklamie ale sobie poradziłem (ten dokładnie – http://www.blog.mediafun.pl/index.php/2007/05/15/jak-szokowac-w-reklamie-%e2%80%93-tlumaczy-tvn/). Mam kontakt z wieloma agencjami i autorami reklam – często sami przysyłają mi materiały albo ich lepsze (pełne) ich wersje, zdjęcia z planu, uzupełniają twórców itp.

Oczywiście zdarzają mi się wątpliwe sytuacje, gdy nie znam źródła, twórców albo jest to po prostu materiał znaleziony na youtube czy zgrany z TV. Nigdy nie miałem żądania usunięcia materiału, a przepraszam, raz w przypadku spotu promującego Zachodniopomorskie skontaktował się ze mną autor klipu z prośba o usunięcie, ponieważ ten którym dysponowałem miał zbyt blade kolory – autor dostał mi prawidłową wersję.

Inna sprawa, to akurat może w przypadku bloga o mediach jestem chyba trochę w wygodniejszej sytuacji – autorom twórcą czy reklamowanym marką zależy na istnieniu w sieci czy na tym czy innym blogu i nie muszę być chyba tak mocno pilnować się niż np gdybym prowadził bloga o obrazach olejnych współczesnych malarzy. Udało mi się przez ten czas prowadzenia bloga, że to ja często otrzymuje informacje czy extra materiały od samych agencji – przedtem musiałem je mozolnie wyrywać (teraz zresztą też). Z wieloma autorami i agencjami mam kontakt, rozmawiam telefonicznie czy spotykam się na różnych branżowych imprezach, nie miałem nigdy problemów, a gdyby ktoś miał wątpliwości to zawsze na stronie jest kontakt do mnie.
Nie porównuj proszę tej sytuacji do tej opisywanej w powyższym wpisie – to zupełnie inne sprawy.