Miałem okazję pojawić się ostatnio na antenie dwóch stacji radiowych. W przypadku Radia Pin (audycja Marketing Mix) gościłem osobiście, natomiast w TokFM (W sieci sieci) prowadzący program Cezary Łasiczka oraz Krzysztof Urbanowicz przez kilka minut rozmawiali o blogach, zarabianiu i trochę mediafunowi się dostało.

Audycja Marketing Mix i wywiad ze mną nie wymaga chyba szerszego komentarza. Było to podsumowanie ponad 2 godzinnego spotkania blogerów (Antyweb, Zjadamy Reklamy, WebFan, mediafun – ha, ha!! same najgorsze blogowe szumowiny) które miałem przyjemność (i stres) prowadzić z Związku Firm Public Relations z przedstawicielami agencji PR.

(6 minut)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

mp3 do ściągnięcia (6mb)

Zabiegany trochę jestem, ale spotkanie było bardzo interesujące, kasety starczyło na 90 minut, więc jak tylko się trochę opędzę to umieszczę w sieci.

Natomiast Cezary Łasiczka i odpierający jego ciosy :-), Krzysztof Urbanowicz, poruszali temat wiarygodności zasponsorowanego blogera i generalnie sensu reklam na blogu.
Poniżej fragment audycji dotyczący blogvertisingu, a tutaj link do całego, godzinnego programu.

(17 minut)

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

mp3 do ściągnięcia (5mb)

Wydaje mi, się że stali czytelnicy, którzy zaglądają na mediafuna, mają wyrobioną opinię… i tego jak wygląda sponsoring u mediafuna, czy mediafun się sprzedał i jaki wpływ na kontent mają reklamodawcy nie muszę chyba tłumaczyć.

Najczęściej zarzuty, obawy i niechęć („sprzedał się!”, „niewiarygodny”) pojawiają się wśród osób, które pierwszy raz wchodzą na bloga lub temat „zarabiania na blogu” jest dla nich czymś nowym (pomijam wiecznych krytykantów i niedopieszczonych internautów).

Zarzuty o wiarygodność bloga pojawiają się również, wśród osób które temat zarabiania na blogach postrzegają przez podejście jakie przyjmuje Krzysztof Lis i jego zarabiające blogi (chyba stał się trochę niechcący jakąś przeciwwagą dla idei blogów, sam często powołuje się na Jego wypowiedzi… ile blogów tyle motywacji, nie chcę tutaj jakoś budować konfliktu… mamy odmienne zdania i tyle).

Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że rzeczywiście granica jest bardzo łatwa do przekroczenia… a jej przekroczenie zależy od autora bloga, tematyki bloga i oczekiwań czytelników. Jako bloger z pewnym stażem, mogę stwierdzić, że oczekiwania czytelników (albo prościej: kto czyta bloga) są dosyć istotną sprawą. Specjalnie nie chce tworzyć tutaj punktów, zasad i definicji na robienie ciasta czy markowego bloga… bo odnoszę się tylko do mojego bloga, w różnych warunkach może mieć to inne zastosowanie i konsekwencje.

Dylematy i wątpliwości czyli sponsor bloga (Agito.pl)
Gdzieś w jakimś komentarzu na innym blogu przeczytałem, że „łeee, jemu [mediafunowi] to się chce bo Agito mu płaci”. Czy jakby mi nie płaciło to chciałoby mi się mniej? Nie… z perspektywy 2,5 roku „mediafunowania” chce mi się coraz bardziej, coraz bardziej mnie bawi i każdego dnia myślę, co by można zrobić fajnego na mediafunie. Podkreślam fajnego… moja pani od polskiego pewnie tego nie pochwala, ale „fajny” to słowo klucz dla mojego bloga. Okazuje się też, że „fun” w nazwie bloga nie jest przypadkowe. Kiedy 1,5 roku temu często pytano mnie „ile da się zarobić na blogach” odpowiadałem „nic, ale blog doskonale poprawia humor” (cholera, pachnie Majewskim). Teraz dobry humor jest podkręcany przez pieniądze z reklam, na razie początki, nieregularnie, nierówno, ale jest ok.
Agito za wpisy mi nie płaci… bo umowa o sponsoring dotyczyła jednorazowej zapłaty. Odsyłam do dwóch istotnych wpisów dotyczących sponsoringu na blogu:
- Mediafun sprzedany;
- Zasady współpracy blogera ze sponsorem;

Jak to się stało że Agito zasponsorowało mojego bloga? Nie było wysyłania podań przez sekretarki do dyrekcji, nikt w Agito nie wpadł nagle w zachwyt „ojej, jaki fajny bloger, zasponsorujmy go!”. Pomysł zasponsorowania bloga, jako jeden z elementów strategii marketingowej zarekomendowała agencja reklamowa Heureka, która wtedy Agito obsługiwała. Ja zresztą wcześniej „puszczałem w świat” sygnały, że tego typu współpraca mnie interesuje. Ale istotna jest tutaj właśnie ta rzecz – sponsoring bloga był częścią kampanii marketingowej Agito. W tym układzie zarówno ja zyskałem (sponsora, rozgłos itp) jak i Agito (nowoczesna firma wspierająca blogi, rozgłos, miejsce w historii polskiej blogosfery, temat który interesuje media itp).

Wątpliwości? Raczej ich nie miałem… oprócz dwóch momentów:
• panel dyskusyjny dotyczący blogosfery i sponsoringu – akurat idealny moment po znalezieniu sponsora aby go zorganizować taką dyskusję wśród dziennikarzy, blogerów i wszystkich zainteresowanych. Z oczywistych względów na takim panelu nie mogło zabraknąć kogoś a Agito (zresztą firma zaoferowała się, że pokryje koszty takiego spotkania). Właściwe nie powinno być tu żadnych wątpliwości, jasna i czysta sytuacja. Ale z różnych przyczyn (głownie mojego zabiegania) taka dyskusja się nie odbyła… chociaż temat interesujący, jest o czym dyskutować i pewnie powróci.

• kontakty z Agito. W czasie rozmów pojawił się temat (podkreślam – pojawił – bez nacisków), że może warto przy jakimś temacie, który poruszałbym na mediafunie zapytać się o opinię kogoś z Agito… I właściwie niepotrzebnie się pojawił z „tamtej” strony, bo dla mnie naturalną rzeczą jest, że jeśli nawiązuje kontakt z firmą czy osobą i wymieniamy się wizytówkami, to mam w głowie: ok, w razie potrzeby można zadzwonić, poprosić o wypowiedź, poznać zdanie eksperta itp. Więc to normalna robota, zwłaszcza że kontakt jest ułatwiony i nie muszę zaczynać „dzień dobry, nazywam się Maciej Budzich, jestem autorem bloga…”. Ale nie było okazji, żeby z kamerą jechać do Agito… zresztą szef marketingu Agito, Jacek Gadzinowski często i tak na moim blogu się wypowiadał w komentarzach, więc sprawę uważam za zupełnie czystą.

Innych „wątpliwości” nie było, a jedynym naciskiem ze strony firmy jaki sobie przypominam, to prośba o zmianę logo, bo te, które umieściłem na początku pasowało do ciemnego tła (jeszcze w poprzednim wyglądzie bloga).

Oczywiście temat, sponsoringu, Agito pojawiał się w różnych dyskusjach i komentarzach, również tych poza blogowych i obydwie strony były tego świadome.

Reklama na blogu, czyli bannery
To ciekawa rzecz, co prawda mam niewielkie, kilkumiesięczne doświadczenie, ale udało mi się zaobserwować kilka rzeczy.

Żaden z reklamodawców przy okazji zapytania o możliwość umieszczenia reklamy, nie prosił o statystyki mojego bloga uzależniając decyzję od wysokości słupków. Oczywiście nie są one żadną wielką tajemnicą, ktoś kto jako tako ogarnia internet może je łatwo określić, chociażby patrząc na liczby jakie pokazuje feedburner.

Oznacza to, że reklamodawcę interesuję reklama na mediafunie, na blogu Kaznowskiego, Jagodzińskiego, Antywebie czy Webstopie. Oczywiście unikalni użytkownicy, odsłony, nadal są istotne (na Kominku też pojawiają się reklamy, nie wiem czy akurat marka kominka ma tu większe znaczenie niż UU).

A jeśli marka bloga jest istotna, to może lepiej zamiast skrobać wpisy i samemu je wrzucać do wykopania (i na blipie prosić o kopnięcia) albo słuchać „Jak pisać teksty pod SEO”, pracować nad marką bloga?

Dylematy przy okazji bannerów? Hmm, tak miałem takie w przypadku reklamy OS3. Agencja wykupiła u mnie banner reklamujący nową stronę OS3. Strona ruszyła w pierwszym dniu emisji bannera u mnie na blogu. Temat nowej odsłony OS3, z punktu widzenia mojego bloga był interesujący, ponieważ głosu na stronie użyczyła Krystyna Czubówna…a to już temat na wpis. Jednak aby nie wprowadzać niezdrowej sytuacji odpuściłem wpis dotyczący tego reklamodawcy (widziałem, że Grzegorz na Antywebie podobnie się zachował). Ale kampania promująca nową stronę (plus kreatywny banner) chyba była udana, pojawiła się na kilku blogach oraz na takich serwisach, że informacja o nowej stronie dotarła na pewno do większości zainteresowanych osób – sam zetknąłem się z tym bannerem (pomijając info prasowe) kilkakrotnie. Dobór mediów wspomagany blogami na pewno był tutaj trafiony. Zresztą agencje interaktywne mają najwięcej wiedzy jeśli chodzi o współpracę czy wykorzystanie blogów.

Wracając do tematu marek blogów. Sam, przy okazji organizacji TUBY02 zaprosiłem blogerów do patronowania temu wydarzeniu, HackFest również miał specjalny patronat blogerów. Miałem przyjemność patronować wydaniu dwóch książek z zakresu reklamy i marketingu (Dominik Kaznowski, Monika Bartnik – przy okazji rozdałem trochę egzemplarzy czytelnikom). Pewnie niedługo zobaczmy loga, adresy innych blogów jako patroni innych wydarzeń (netto.blox.pl jest patronem medialnym badania dotyczącego e-biznesu, podejrzewam że ma więcej innych propozycji).

Może się to komuś podobać lub nie, ale pierwsze pieniądze na blogosferze popłynęły do blogów…hmm, nazwijmy to roboczo, wpływowych. Nie chcę tutaj wchodzić w definicje, co jest blogiem wpływowym, zawodowym, profesjonalnym czy po prostu znanym itp. W każdej sieci czy zbiorowisku ludzi jest jakaś grupa osób którą zna więcej osób, albo która jest bardziej popularna od innych – tak to na razie zostawmy. Oczywiście potem popłyną pieniądze do pozostałych, zainteresowanych zarabianiem, blogerów… i pewnie mniejsze… o ile, nie wiem. Wiem na pewno, że standardy związane z reklamą i kontaktami ze sponsorami, które teraz właśnie wypracowuje ta część blogosfery, która załapała się na pierwsze pieniądze, będą miały wpływ na jakość tych kontaktów wśród innych blogerów.

Zauważcie, jak projekt krytycy.pl startując z wpisami sponsorowanymi, spowodował, że szybko stały się punktem w definicjach „sposoby zarabiania na blogu”. To było szkodliwe działanie jeśli chodzi o wizję internetu jaką ja sobie rysuję… dobrze że ostatecznie się nie sprawdził albo pozostał w mocno groszowych rejonach.

Podkreślę, jeszcze jedną rzecz… w dalszym ciągu to początki reklamy na blogach, cały czas jesteśmy jeszcze poza zasięgiem budżetów którymi dysponują domy mediowe (na razie się przyglądają, na razie blog to modne słowo a media plannerzy ciągle liczą uu na blogach). Prawie jednoczesny start dwóch sieci reklamowych (yellowgreen.pl i blogvertising vel krytycy.) pokazuje jednak, że rynek dojrzał do tego aby spróbować chwycić i sensownie zainwestować w blogi budżet, którym dysponuje dom mediowy.

Uff, widzę, że wyszło tego sporo, a to przecież nie wszystko. Właściwie na początku powinienem zaznaczyć, że moje obserwacje dotyczą tylko części blogosfery… w ogóle nie poruszałem blogów osobistych, o rodzinie, kotach, życiu, chorobie itp. (nie prowadzę takich blogów, nie znam się na nich)… chociaż i tam, jeśli będą dobre ,reklama zapuka. Tylko od decyzji blogera będzie zależało „czy się sprzeda” czy pozostanie „prawdziwym blogerem” (cudzysłowy to ironia).

Ciąg dalszy na pewno nastąpi, a pozostając w temacie bloger, współpraca i firmy. W poprzednim wpisie pojawiła się książka. Jeden egzemplarz dostałem jako bloger (marka?) od wydawnictwa. Zaproponowałem ufundowanie kilku egzemplarzy dla czytelników, w formie znanej już wam – prostego konkursu. Pojawił się banner reklamujący konkurs… wpis oczywiście też można traktować jako reklamujący i konkurs i książkę. Czy jest to etyczne, czy zostały przekroczone jakieś granice i kto ile zyskuje w tym układzie? Czy ja jako bloger tracę wiarygodność (dodam że takie polecanie, wskazywanie interesujących tematów nagrania z konferencji to niejako misja tego bloga, tak sobie założyłem). Czy czytelnicy coś tracą albo mogą być pokrzywdzeni. A takim razie co zyskują? A ile zyska firma, która wyda w tym przypadku 4 książki o wartości 60 kilku złotych?

Jak zmieniłaby się sytuacja, gdyby to nie była książka o reklamie, ale np. książka kucharska „Kuchnia na Wspólnej” :-) ?

Jak ktoś jeszcze przetrwał, to polecam dyskusje o reklamach w internecie pod tekstem dotyczącym Vstitiala-video reklam (dyskusja wcale nie dotyczy tej formy reklamy)